„Wiceadmirał Kułakow”, podobnie jak pierwszy okręt, otrzymał starsze stacje radiolokacyjne Topaz na maszcie dziobowym oraz Topaz-W na maszcie rufowym, zamiast przewidzianych projektem stacji Podkat i Friegat-MA, oraz nie otrzymał wyrzutni celów pozornych PK-10, a jedynie dwie PK-2. Z fotografii z 2012 roku wynika, że po modernizacji otrzymał radary nowszego typuFotografie z 2012 roku: , , .
Napęd stanowią dwa zespoły turbin gazowych M9 w systemie COGAG, napędzające po jednej śrubie. Każdy składa się z turbiny marszowej D090 o mocy 9000 KM) i turbiny mocy szczytowej DT59 o mocy 22 500; łączna moc napędu wynosi 63 000 KM. Prędkość maksymalna wynosi 29 węzłów, a ekonomiczna 18 węzłów.
Służba thumb|left|„Wiceadmirał Kułakow” u brzegów Syrii, styczeń 2016 „Wiceadmirał Kułakow” od 9 lutego 1982 roku wchodził w skład Floty Północnej Marynarki Wojennej ZSRR.