Okręty wyposażone zostały w odpowiednie środki obserwacji technicznej, w tym kompleks hydrolokacyjny Polinom z antenami w gruszce dziobowej, podkilową i holowaną. „Marszał Szaposznikow” otrzymał pełny zestaw wyposażenia późnych okrętów tego typu, obejmujący między innymi stację radiolokacyjną dozoru ogólnego Friegat-MA (MR-750) na maszcie rufowym i stację do wykrywania celów niskolecących Podkat na maszcie dziobowym oraz wyrzutnie celów pozornych PK-2 i PK-10.
Napęd stanowią dwa zespoły turbin gazowych M9 w systemie COGAG, napędzające po jednej śrubie. Każdy składa się z turbiny marszowej D090 o mocy 9000 KM i turbiny mocy szczytowej DT59 o mocy 22500 KM; łączna moc napędu wynosi 63000 KM. Prędkość maksymalna wynosi 29 węzłów, a ekonomiczna 18 węzłów.
Służba thumb|left|„Marszał Szaposznikow” z amerykańskim krążownikiem USS „Chosin” (CG 65), 2006|alt=Dwa szare okręty wojenne płynące równolegle po morzu. Na pierwszym planie widoczny jest fragment okrętu o numerze burtowym 543, a za nim okręt o numerze 65. Obie jednostki mają rozbudowane systemy radarowe i antenowe „Marszał Szaposznikow” 15 lutego 1986 roku wszedł w skład Floty Oceanu Spokojnego ZSRR, następnie Rosji. Od 1994 roku służy w 44.