Muzycy i fani crust punk ubierają się podobnie jak ludzie ze sceny anarcho-punk. Dominuje kolor czarny, liczne naszywki, pas nabijany ćwiekami lub imitacją naboi. Noszone są wojskowe spodnie i kurtki oraz jeansy i jeansowe kurtki, bluzy z kapturem, glany, buty motocyklowe, sportowe butyKevin Stewart-Panko, „I Saw Disfear Three Times in Three Days”, Decibel, no. 46, August 2008, p. 22.. Popularne były dready, pas włosów na potylicy, tzw. „kraścioch”, czyli dready zostawione na potylicy, noszone są też długie włosy. Ze względu na postawę „pro-animal” niekiedy unikane jest noszenie odzieży i butów ze skóry naturalnej.
Teksty utworów mają radykalny i zaangażowany przekaz. Atakują ujemne skutki globalizacji, wojny, kapitalizm oraz religijne schematy. Często występują też teksty anarchistyczne i nihilistyczne, a czasami nawet o satanizmie.
Nurty podobne do crust punk to: power violence, grindcore, anarcho-punk.
Crust punk był bardzo popularny w latach 1990. Pod koniec dekady zaczął być wypierany przez hardcore. Po roku 2000 styl ten w nieco innej formie zaczął odzyskiwać popularność, lecz nie na taką skalę, jak w latach 90.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Podgatunki punku Kategoria:Anarchizm w muzyce