Produkcję seryjną samolotu Albatros B.II uruchomiono w zakładach macierzystych i filii Ostdeutsche Albatros Werke (OAW) w Pile oraz w związku z dużym zapotrzebowaniem lotnictwa niemieckiego i Austro-Węgier, również na licencji w zakładach lotniczych Aviatik, BFW, Luft-Fahrzeug-Gesellschaft, Mercur, Linke-Hoffman i Refla (zakłady Refla mieściły się w Warszawie i w latach 1916–1918 jako filia zakładów Albatros wyprodukowały 200 samolotów tego typu).

Ogółem we wszystkich zakładach w latach 1914–1918 wyprodukowano ponad 3000 samolotów Albatros B.II i B.IIa.

Użycie Samoloty Albatros B.II były używane w latach I wojny światowej od 1915 przez wojskowe lotnictwo niemieckie i austro-węgierskie, jako samoloty łącznikowe i szkolne. W początkowym okresie wojny używane były także jako rozpoznawcze i sporadycznie bombowe, zastąpione później w tych rolach przez uzbrojone samoloty klasy C, w tym wywodzące się z B.II samoloty Albatros C.I. W późniejszym okresie głównie używano ich do szkolenia, w tej roli przetrwały do lat 20., także w lotnictwie cywilnym.

W latach 1918–1919 znajdowały się między innymi również na wyposażeniu lotnictwa szwedzkiego.