Program nauki dla szkół zawodowych tego typu zatwierdzony przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego objął: krawiectwo, bieliźniarstwo, hafciarstwo i gospodarstwo domowe. Ponadto lokalna Izba Przemysłowo-rzemieślnicza w porozumieniu z władzami miasta uruchomiła trzyletnią Szkołę Bieliźniarsko-Krawiecką oraz trzyletnią Szkołę Przysposobienia w Gospodarstwie Rodzinnym na podbudowie czterech klas szkoły powszechnej. Nowa oferta edukacyjna skutecznie zachęciła dziewczęta wywodzące się z niezamożnych warstw społeczeństwa do podjęcia nauki. Rozwój placówek wymógł otwarcie z dn. 1 września 1927 roku internatu zlokalizowanego w sześciopokojowym lokalu przy ul. Toruńskiej 12. Od roku szkolnego 1925/1926 aż do wybuchu wojny stopniowo rósł prestiż szkół. W 1932 roku Szkoła Zawodowa i Gospodarcza podjęła współpracę z sąsiadującym Państwowym Gimnazjum Żeńskim.