Był przeciwnikiem italianizacji muzyki na dworze bawarskim i popadł z tego powodu w konflikt z muzykami kapeli, w konsekwencji czego w 1673 roku złożył rezygnację. W latach 1674–1677 był organistą katedry św. Szczepana w Wiedniu. Od 1677 roku był organistą dworu cesarskiego. Pod koniec życia przeniósł się do Monachium. Jego uczniami byli Johann Pachelbel, Agostino Steffani i Franz Xaver Murschhauser.
Twórczość Pisał głównie muzykę religijną. Był jednym z pierwszych niemieckich kompozytorów tworzących sonaty jako utwory samodzielne. Wywarł wpływ na twórczość J.G. Harrera, J.S. Bacha oraz G.F. Händla, który w swoich utworach wykorzystywał fragmenty kompozycji Kerlla. Skomponował 14 kompletnych mszy, trzy pary Gloria-Kyrie i jedno Sanctus na 4, 5 lub 6 głosów, utrzymanych w stylu koncertującym. Ponadto był autorem m.in. Delectus sacrarum cantionum na 2–5 głosów, 2 skrzypiec i basso continuo, religijne utwory wokalno-instrumentalne w językach łacińskim i niemieckim, utwory na instrumenty klawiszowe. Zaginęło 11 jego oper, powstałych w okresie monachijskim.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy baroku Kategoria:Niemieccy organiści Kategoria:Urodzeni w 1627 Kategoria:Zmarli w 1693