Na kolaudacji 2 grudnia 1965 roku Faraon został uznany za wielkie osiągnięcie polskiego kina. Jerzy Putrament twierdził podczas posiedzenia, że nie mógł się przyczepić co do wymowy politycznej filmu. Stwierdzano, iż „film bije na głowę amerykańskie superprodukcje”, ale z niechęcią wspominano o potencjalnych walorach rozrywkowych filmowego Faraona. Krytyczne uwagi dotyczyły przede wszystkim szczegółów. Obecny na kolaudacji Jerzy Bossak twierdził, iż ze sceny rozmowy Hirama i Dagona można mylnie wywnioskować, że Ramzes otacza się samymi Żydami. Zarówno Bossak, jak i ówczesny szef kinematografii polskiej Tadeusz Zaorski uznawali scenę śmierci protagonisty za nieczytelną, lecz nie czynili wobec Faraona poważniejszych zarzutów.
Odbiór Krytyka w Polsce thumb|Bannery reklamujące Faraona rozpięte nad ulicą Piotrkowską w Łodzi (1966) Premiera filmu odbyła się 11 marca 1966 roku w Sali Kongresowej w Warszawie.
Zaraz po premierze Faraon doczekał się w Polsce bardzo pochlebnych recenzji. W rubryce Dziewięciu gniewnych czasopisma „Film” wystawiono dziełu Kawalerowicza sześć szóstek i trzy piątki w skali szkolnej.