Stopy mają rozchylone, pozbawione ząbków przy nasadach pazurki wystające poza wieńce szczecinek na trzecich członach.
Ekologia i występowanie Owad ten zamieszkuje tereny otwarte, zwłaszcza o większej wilgotności, przy czym podgatunek C. m. halophila ograniczony jest w wymaganiach siedliskowych do słonych stepów. Zarówno osobniki dorosłe jak i ich larwy są fitofagami żerującymi przede wszystkim na omanach, a sporadycznie na płesznikach. Preferowanymi gatunkami są oman łąkowy i oman wierzbolistny.
Gatunek palearktyczny, rozprzestrzeniony od Europy Zachodniej po Wyspy Japońskie. Podgatunek nominatywny ma zasięg eurosyberyjski. W Europie podgatunek nominatywny znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Monako, Belgii, Luksemburgu, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Słowenii, Danii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, Turcji i Rosji. W Polsce występuje od nizin po niższe położenia górskie, ale spotykany jest rzadko i pojedynczo. Jego północna granica zasięgu na kontynencie europejskim przebiega przez Wyspy Brytyjskie, południe Szwecji, południe Finlandii i Karelię.