Po zajęciu Łotwy 20 czerwca 1940 r. wycofał się z wojska. Wyjechał wraz z rodziną do Finlandii, ale został zmuszony (zgodnie z sugestią Vilisa Lācisa wykorzystano rodzinę syna Krišjānisa Berķisa jako zakładników) do powrotu na Łotwę. Aresztowano go podczas kolejnej próby wyjazdu w Tallinnie i 9 sierpnia 1940 r. wraz z synem deportowano do obwodu mołotowskiego. Został osadzony w obozie w Solikamsku, gdzie zmarł 29 lipca 1942 r.
Jedyny syn Krišjānisa Berķisa, Valentīns, oraz wnuk, Kārlis, również zginęli w ZSRR. Hilma Lehtonen-Berķis zmarła w Finlandii w 1961 r.
Cenotaf generała Berķisa znajduje się na Cmentarzu Braterskim w Rydze.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Łotewscy generałowie Kategoria:Absolwenci Wileńskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Łotewscy ministrowie obrony Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Łotewskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Pogromcy Niedźwiedzia Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Odznaczeni Orderem