W latach 70. i 80. XX wieku bardzo aktywnie wspierała działalność opozycji demokratycznej, w tym Studenckich Komitetów Solidarności oraz „KOR”, KSS „KOR” i podziemnej NSZZ „Solidarność”. thumb|250px|Obraz Eugeniusza Zaka „Tańczący pajac”, który przez wiele lat zdobił salę malarstwa międzywojennego w Muzeum Narodowym w Warszawie, był przed wojną własnością rodziców Haliny Cetnarowicz i wisiał w ich sypialni. Po wojnie został podarowany przez nią temu muzeum. thumb|250px|Grób rodzinny Haliny Cetnarowicz na cmentarzu Północnym w Warszawie Życie prywatne Halina Cetnarowicz pochodziła z polskiej zasymilowanej rodziny żydowskiej. Była córką Mariana i Julii Szpilfogel, oboje zginęli w czasie wojny. Miała młodszego brata Stefana (1919–2000), który przed wojną wyemigrował. W czasie wojny wyszła za Kazimierza Cetnarowicza, który zginął w 1943 roku.
Po wojnie z Wacławem Kawalcem (1914–1999) miała dwójkę dzieci, Barbarę i Stefana.
Zginęła, mając 89 lat, padłszy ofiarą napadu rabunkowego. Została pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera S-IV-8, rząd 3, miejsce 2).