Jesús Balmori y Gonzalez-Mondragon (ur. 10 stycznia ok. 1886–1887 w Manili, zm. 23 maja 1948 tamże) – filipiński poeta, dramaturg i pisarz.

Życiorys Urodził się 10 stycznia w manilskiej dzielnicy Ermita. Nie ma natomiast jasności co do daty rocznej jego urodzenia. Niektóre źródła mówią o 1886, inne zaś o 1887. Aktywny twórczo już w bardzo młodym wieku. Zadebiutował zbiorem poetyckim Rimas malayas (1904). W 1908 zdobył pierwszą nagrodę w konkursie poetyckim z okazji Dnia Rizala zorganizowanym przez pismo „El Renacimiento”, za wiersze Specs, Vaevictis i Himno a Rizal. Sukces ten przyniósł mu znaczny rozgłos, przyczynił się ugruntowania się jego pozycji jako jednego z wiodących głosów lirycznych archipelagu. Żywo zaangażowany w życie filipińskiego środowiska poetyckiego swoich czasów, brał udział w licznych wierszowanych debatach. Debaty te, zwane od nazwiska swego inicjatora i pomysłodawcy balagtasan posłużyły Balmoriemu, w formie transkryptów, za źródło książki Balagtasan: justa poética (1927). Jedna z owych debat przyniosła mu również prestiżową Nagrodę Zobla, dzieloną z Manuelem Bernabé (1926).