thumb|200px|Płyta upamiętniająca Alfonsa Flinika, przy wejściu na stadion jego imienia w Gnieźnie Alfons Flinik (ur. 16 listopada 1926 w Gnieźnie, zm. 9 lutego 2003 tamże) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk, trener, działacz sportowy.

Życiorys Syn Władysława i Agnieszki z Borowskich, ukończył w Gnieźnie szkołę zawodową (uzyskując zawód technika mechanika) oraz liceum ogólnokształcące. Karierę klubową związał ze Stellą Gniezno (występującą również pod nazwami Spójnia i Sparta), z którą zdobył czternaście tytułów mistrza Polski (1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1956, 1957, 1958, 1959, 1961, 1962, 1964). Grał na lewym skrzydle, względnie w ataku.

W latach 1949–1960 wystąpił w 43 oficjalnych spotkaniach międzypaństwowych reprezentacji narodowej, strzelając w nich 6 bramek. W kadrze seniorskiej zadebiutował 4 września 1949 w Pradze, w meczu z Czechosłowacją. W 1952 r. zagrał we wszystkich meczach turnieju olimpijskiego w Helsinkach (6. miejsce). Drugi start olimpijski – w Rzymie w 1960 r. (12. miejsce) – był zarazem jego pożegnaniem z zespołem narodowym. Również w tym turnieju wystąpił we wszystkich spotkaniach. 2 sierpnia 1952 wziął udział w meczu Europa-Indie w Amsterdamie.