Franciszk Skorusa (ur. 2 lipca 1940 w Chochołowie, zm. 3 października 2010 we Wrocławiu) – polski duchowny katolicki, kapelan honorowy Jego Świątobliwości, proboszcz parafii NMP Nieustającej Pomocy we Wrocławiu- Muchoborze Małym, budowniczy kościoła.

Życiorys Urodził się w wiejskiej rodzinie jako jedno z dziewięciorga dzieci Marii z domu Garczek i Wojciecha Skorusów. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w Chochołowie, kontynuował naukę w Liceum im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu. Po zdaniu matury w 1958 r., wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Od 1961 r. studia kontynuował w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. W latach 1962–1964 odbywał służbę wojskową w jednostce saperskiej w Krośnie Odrzańskim.

Święcenia kapłańskie przyjął 24 czerwca 1966 r. z rąk biskupa Andrzeja Wronki. Posługiwał jako wikariusz w następujących parafiach: Matki Boskiej Pocieszenia w Oławie (1966–1969), Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lubawce (1969–1971), św. Jadwigi we Wrocławiu-Leśnicy (1971–1974), św. Michała Archanioła w Polkowicach (1974–1977), śś. Apostołów Piotra i Pawła w Legnicy (1977–1980).

W 1980 r. został mianowany proboszczem parafii Matki Bożej Szkaplerznej i św. Eliasza w Głębowicach w dekanacie Wołów. Jednak już w 1981 r. został delegowany jako wikariusz do parafii św.