W wyniku epidemii dżumy w lipcu 1710 roku Poszakowski wraz ze współbraćmi schronił się w majątku Akademii Dworzyszcze, gdzie jesienią tego roku rozpoczął naukę teologii scholastycznej. Studia te kontynuował po powrocie do Wilna wiosną 1711 roku. Tam otrzymał też święcenia kapłańskie 21 maja 1713 roku. Z uwagi na dobre wyniki w nauce został dopuszczony do dysputy publicznej z zakresu teologii scholastycznej. Tym samym uzyskał zezwolenie na rozwiązanie kazusów sumienia. mały|lewo|Hieronim Florian Radziwiłł (1715-1760) Dzięki znajomości języka litewskiego, wyniesionej z domu rodzinnego, Poszakowski głosił kazania w tym języku w wileńskim kościele św. JanówDiarium Collegij Societatis Iesu ab Anno 1710 ad anni 1723 Septembrem exclusive = Vilniaus jėzuitų kolegijos dienoraštis, 1710–1723 metai, red. I. Katilienė, Vilnius 2004, s. 58, 66, 84, 90, 100, 110, 122.. W roku szkolnym 1714/15 Poszakowski wykładał poetykę i retorykę w Kownie, a następnie w Krożach (1715/16). W roku 1716/17 odbył trzecią probację w Nieświeżu. Następnie pracował jako minister (zastępca rektora), ojciec duchowny, prefekt szkół i kaznodzieja litewski w Kownie w roku 1717/18. Tu 15 sierpnia 1717 roku złożył uroczystą profesję tzw. czwartego ślubuPolonica w Archiwum Rzymskim Towarzystwa Jezusowego, t. 3: Germania, red. A.P. Bieś, R. Danieluk, L. Grzebień, M.