Morfologia Kapelusz Średnica 8–15 mm, początkowo dzwonkowaty, potem łukowaty, na koniec płaski i nieco wypukły, czasem z niewielkim wzniesieniem na środku. Powierzchnia promieniście włókienkowata, strefowana o barwie od białawej do kremowej, u młodych owocników włochata, u starszych pokryta posklejanymi włókienkami o barwie od czerwonawej do czerwonobrązowej. Starsze owocniki jaśniejsze, ale zawsze z ciemniejszym środkiem. Brzeg nieregularny i szorstko owłosiony, zwłaszcza u młodych owocników. Blaszki Średnio gęste z międzyblaszkami, lekko wykrojone i przyrośnięte, brzuchate, białawe i nieco szkliste. Trzon Wysokość 20–30 mm, grubość do 1 mm, kształt walcowaty, czasami pogięty, twardy, wewnątrz pusty. Powierzchnia o barwie od kasztanowej do ciemnobrązowej, filcowata lub pilśniowata, pokryta włoskami, łuszcząca się. Miąższ W kapeluszu cienki, a w trzonie twardy. Praktycznie bez zapachu, w smaku łagodny, słodkawy. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników o barwie od białej poprzez kremową do żółtawej. Zarodniki elipsoidalne z odgiętym dziobkiem na jednym biegunie z jedną duża gutulą. Pora rostkowa dobrze widoczna. Wymiary: 8,5–10 × 4,5–5 µm.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie rzęsostopka źdźbłowego w Ameryce Północnej, Europie, Azji i na Nowej Zelandii. W Polsce jest dość częsty.