Muzeum Dzwonów i Fajek – Oddział Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej istniejący od 1 września 2001 roku, mieszczący się w osiemnastowiecznej Wieży Zegarowej przy ulicy Władcze. Muzeum jako jedyne w Polsce prezentuje eksponaty związane z fajkarstwem oraz ludwisarstwem – rzemiosłami, które w Przemyślu mają długą tradycję.

Siedziba thumb|left|220px|Wnętrze Wieży Zegarowej - Muzeum Dzwonów i Fajek Wieżę Zegarową, w której znajduje się Muzeum Dzwonów i Fajek wybudowano w latach 1775–1777 jako dzwonnicę dla nowo powstającej katedry greckokatolickiej i taką funkcję spełniała przez pierwsze 10 lat swojego istnienia. Przez kasatę józefińską ostatecznie cerkwi nie wybudowano, a wieża stała się własnością miasta. Do 1907 roku używano jej jako wieży strażniczej, uprzednio dobudowując jej galeryjkę i urządzając lokum dla strażnika. W latach 20. XIX wieku zamontowano na wieży zegar wraz z dzwonami.

W 1863 roku na wieży wybuchł pożar. Przy naprawie szkód zmieniono zwieńczenie, galeryjki zastąpiono balustradą, a na szczycie dobudowano budkę. W 1888 roku w wieży znajdował się skład cukru. W 1907 roku „obserwatorium pożarowe” zostało przeniesione do dzwonnicy katedry rzymskokatolickiej, a w wieży znajdował się m.in.