Flemming zdobyła dwa złote medale na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1990 w Auckland: w skoku w dal, wyprzedzając Beatrice Utondu z Nigerii i Fionę May z Anglii oraz w siedmioboju, przed swą koleżanką z reprezentacji Australii Sharon Jaklofsky-Smith i Judy Simpson. Zajęła również 4. miejsce w biegu na 100 metrów przez płotki. Wynik Flemming uzyskany w siedmioboju – 6695 punktów – jest do tej pory (listopad 2020) rekordem Australii i Oceanii. Flemming nie ukończyła siedmioboju na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie. Na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie zajęła 7. miejsce w siedmioboju i odpadła w półfinale biegu na 100 metrów przerz płotki.
Zdobyła srebrny medal w siedmioboju na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1994 w Victorii, ulegając Denise Lewis z Anglii, a wyprzedzając Catherine Bond-Mills z Kanady. Na tych samych igrzyskach zajęła 7. miejsce w biegu na 100 metrów przez płotki i 9. miejsce w skoku w dal. Odpadła w eliminacjach biegu na 60 metrów przez płotki na halowych mistrzostwach świata w 1995 w Barcelonie.