Głodno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice. Mieszka w niej ponad 340 mieszkańców.
Historia Wieś pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną. Istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku. Wymieniona została w łacińskim dokumencie datowanym na 1399 pod nazwą Glodno, 1429 Glodna, 1430 we fragmencie na Glodney, 1463 Gludno, 1493 Klodzyno!, Clodrzno!.
Miejscowość była początkowo własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Grobskich, Siekowskich, Chocieszewskich, Ćmachowskich. W 1462 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Komorowo, a w 1564 do parafii Wolsztyn.
Pierwsza wzmianka o wsi z 1399 odnotowuje Wyszemira z Bucza, który prowadzi spór sądowy z Piotrem Urbanowskim o 25 grzywien poręczenia za Agnieszkę z Głodna. W 1430 woźny sądu ziemskiego wywołał dokument przeniesienia własności dziedzin Jastrzębuszki oraz Głodno na rzecz Mikołaja, Wojciecha, Michała i Jakuba synów Wyszemira z Bucza przez ich matkę Katarzynę. W 1462 Jakub Grobski dał bratankowi Stanisławowi Grobskiemu 1/3 swych dóbr w Grobi, Buczu, Boszkowie Starym, Barklinie Starym, Siekowie, Siekowie Małym, Śniatach, Sikorzynie i Głodnie.