Ten waha się czy je przyjąć ostatecznie jednak odrzuca je wobec niedorzeczności związanych z przestrzeganiem kodeksu honorowego. Przed Arlekinem staje sam Książę, by prosić go, by oddał mu Sylwię, którą kocha. Arlekin wyrzuca Księciu, że choć miał wiele poddanych, zabrał mu jedyną którą on miał, uznaje jednak również racje zakochanego serca Księcia. Sylwia wpada zrozpaczona, Trywelin zdradził swe uczucie do Flaminii przed Księciem i ten nakazał jej opuścić dwór. Żegna więc na zawsze Arlekina, jedyną miłość swego życia. Arlekin radzi jej zachować cierpliwość. Wyznaje, że też ją kocha i ma nadzieję, że wszystko się ułoży, gdy Książę poślubi Sylwię. Sylwia waha się. Kocha swego oficera, ale nie chce skrzywdzić Arlekina. Flaminia radzi jej, by uszczęśliwiła tego, kogo kocha i nie martwiła się o resztę. Sylwia wyznaje ukochanemu swą miłość, ten nie posiada się ze szczęścia, obawia się tylko czy nie utraci miłości Sylwii, gdy wyzna kim naprawdę jest. Dziewczyna nie wzbrania się jednak poślubić Księcia, którym jest jej ukochany oficer. Przeprasza Arlekina, że jej serce się odmieniło. Flaminia oddaje swą rękę Arlekinowi.

Przypisy . . . . .

Bibliografia

Kategoria:Twórczość Pierre’a de Marivaux