Powierzchnia o barwie od ochrowej do cynamonowej, na środku ciemniejsza. Blaszki Wąsko przyrośnięte lub wolne, początkowo białe, potem coraz ciemniejsze, w końcu czarne. Trzon Wysokość 40–80 mm, średnica 1–2 mm, białawy, owłosiony. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9,7–13,7 × 6,1–8,4 µm, kształt od elipsoidalnego do jajowatego. Pora rostkowa ekscentryczna o szerokości 1,8 µm. Podstawki dwuzarodnikowe o wymiarach 15–28 × 6–8 µm. Pseudoparafizy (3–) 4–5 (–6) µm. Cheilocystydy 20–55 × 15–32, pęcherzykowate. Brak pleurocystyd. Pileocystydy 60–120 × 10–22 µm, baryłkowate ze zwężającą się szyjką o 5–10 µm szerokości na wierzchołku. Mają niezgrubiałe ściany. Brak sprzążek.
Występowanie Podano występowanie Tulosesus bisporus w niektórych krajach Europy. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wymarciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Do 2003 r. podano tylko 3 stanowiska. Więcej stanowisk (i bardziej aktualne) podaje internetowy atlas grzybów.
Rozwija się na łajnie, mieszaninie słomy i łajna, a także na gnijącej słomie. Zazwyczaj owocniki występują grupkami.