na niektórych terenach granica pozostawała niedookreślona, niektóre faktycznie pozostawały pod kontrolą Wielkiej Ordy, część lokalnych kniaziów samodzielnie optowała za którąś ze stron, itp., itd.Виктор Темушев, Русско-литовское пограничье, Moskwa 2019, , s. 53.
Na północy Litwa straciła stosunkowo niewielką część Połocczyzny z grodami Ostry i Newel (ok. 5 tys. km²) oraz już nieco większą część Witebszczyzny z Toropcem i Wieliżem (ok. 10 tys. km²). Sporą stratę stanowiła wschodnia Smoleńszczyzna z grodami Biała, Dorohobuż i Wiaźma (ok. 25 tys. km²). Dalej na południe w ręce Moskwy przeszły Księstwa Wierchowskie, gdzie leżały m.in. Mosalsk, Korotyńsk, Mceńsk i Odojew (35 tys. km²). Stracona część Księstwa Mścisławskiego obejmowała Popową Górę i zwłaszcza ważny gród Mhlin (5 tys. km²). Ogromny obszar stanowiła utracona przez Litwę prawie cała Ziemia Siewierska z Briańskiem, Trubeckiem, Starodubem i Nowogrodem oraz Ziemia Czernihowska z Czernihowem, Homlem, Nowogrodem, Putywlem i Rylskiem (90 tys. km²). Wschodnie krańce przejętej przez Moskwę Kijowszczyzny