Po procesie 7 sierpnia 1941 został skazany na dożywocie. Był więziony w Ploeszti i w Aiud. Został uwolniony pięć dni po ataku Armii Czerwonej na Rumunię 28 sierpnia 1944, następnie w październiku 1944 wstąpił do policji, jednocześnie kontynuował działalność w partii komunistycznejhttp://www.tiuk.reea.net/1/31.html. W maju 1945 powierzono mu transport aresztowanego Iona Antonescu i jego współpracowników z Łubianki z powrotem do Rumunii. 1 września 1946 został inspektorem generalnym policji. Na tym stanowisku kierował masowymi aresztowaniami na przełomie 1946/1947. 1 września 1948 został zastępcą dyrektora generalnej dyrekcji bezpieczeństwa ludowego Securitate; pozostał na tym stanowisku do 1953. Był jednym z głównych odpowiedzialnych za stalinowski terror w Rumunii. Nakazał aresztowanie m.in. byłego ministra spraw wewnętrznych Teohari Georgescu. W 1953 został sekretarzem generalnym w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, 31 stycznia 1961 zwolniono go do rezerwy w stopniu generała porucznika. Jesienią 1991 rumuńska prokuratura generalna postawiła mu zarzuty nadużywania władzy i udziału w zbrodniach komunistycznych.