Ladzianska kolej leśna (słow. Ladzianska lesná železnica) – nieistniejąca, prywatna, wąskotorowa kolej leśna o rozstawie szyn 760 mm, funkcjonująca w latach 1914-1952Wojciech Kolondra, Karina Ryszka, Slovensko, mapa kolejowa, 2013 na terenie Słowacji (wówczas Czechosłowacji), w kraju bańskobystrzyckim, łącząca wieś Hontianske Tesáre (stacja styczna normalnotorowa na linii Zwoleń – Šahy) z Ladzanami i terenami leśnymi w Górach Szczawnickich na południe od Bańskiej Szczawnicy (końcową stacją był Záholik pod Sitnom).

Historia Linię wybudował właściciel dóbr ladziańskich, hrabia Alfrád Westfied. Początkowo łączyła Ladzany z Hontianskimi Tesarámi (8 km) i miała trakcję konną. W czasie I wojny światowej trasę wydłużono z Ladzian do Sokola (o 4 km) oraz z Sokola do Klastavy (o 5 km). Zaprowadzono wówczas trakcję parową. Przy budowie torowisk pracowali głównie więźniowie rosyjscy, serbscy i włoscy. Po I wojnie światowej przedłużono linię z Klastavy przez Dobrą Vodę do Záholíka pod Sitnom. Długość linii osiągnęła łącznie wtedy 36 km długości.