Zgodnie z wytycznymi brytyjskimi wszyscy pacjenci w pierwszym roku od usunięcia śledzony powinni otrzymywać profilaktykę antybiotykową, natomiast pacjenci z grupy wysokiego ryzyka (dzieci poniżej 16 r.ż, dorośli powyżej 50 r.ż., przebyta objawowa infekcja dwoinką zapalenia płuc, splenektomia wykonana z powodu nowotworu oraz talasemii, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa oraz niewielka odpowiedź na szczepienie polisacharydową szczepionką przeciwko dwoince zapalenia płuc (PPSV23)) wymagają profilaktyki antybiotykowej do końca życia. Profilaktyka antybiotykowa powinna być prowadzona przy użyciu penicyliny, amoksycyliny, amoksycyliny z kwasem klawulanowym, kotrimoksazolu oraz cefuroksymu.
W przypadku pojawienia się objawów infekcji lub gorączki oraz po ugryzieniu przez psa lub kota należy rozpocząć leczenie antybiotykami obejmującymi swoim spektrum działania bakterie otoczkowe (np. penicyliny półsyntetyczne).
Edukacja We wszystkich przypadkach należy uświadomić pacjentowi i jego rodzinie istotność i korzyści wynikające ze szczepień ochronnych i długotrwałej antybiotykoterapii a także konieczność wczesnego zgłaszania się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów infekcji lub też gorączki.