Działalność literacka mały|Ľudovít Štúr Podstawę literatury tworzonej przez szturowców stanowiła kodyfikacja języka słowackiego, o której postanowił Ľudovít Štúr wraz z gronem najbardziej zaufanych współpracowników na zebraniu 14 lutego 1843 roku. Reguły postanowił sformułować przede wszystkim na podstawie dialektu środkowosłowackiego. Pracę swoją uwieńczył w roku 1846, wydając dzieła Nárečja Slovenskuo alebo potreba písanja v tomto nárečí oraz Nauka reči Slovenskej. W ideologii szturowców język słowacki należał do sfery sacrum, co odzwierciedlał w swoim postępowaniu między innymi Samo Vozár, który po posłużeniu się językiem węgierskim nie zwykł powracać do słowackiego dopóty, dopóki nie wypłukał sobie ust. Generacja szturowska utrzymywała, że słowacki jest najdoskonalszym, najbardziej harmonijnym spośród wszystkich języków słowiańskich.