Do co najmniej 1914 roku dotrwała wozownia, w której znajdowała się cała kolekcja przeważnie XIX-wiecznych pojazdów. thumb|240px|Ruina kapliczki przydrożnej, jedyna pozostałość po dworze, 2016 Dom był otoczony przez regularny, kwadratowy ogród, poprzecinany wieloma alejkami. Przed domem znajdował się okrągły gazon z klombami kwiatów. Przed wejściem do domu rosły dwa jesiony, a w pobliżu bramy wjazdowej – grupa kasztanów i brzóz. Po przeciwnej stronie znajdowała się wydłużona sadzawka. Poza tym w ogrodzie były jeszcze dwie altany i dwie sadzawki.
Dziś po dworze ani zabudowaniach gospodarczych nie ma śladu, jedyną pozostałością po dworze jest ruina murowanej, barokowej kaplicy, która obecnie stoi przy skrzyżowaniu dróg. Niegdyś było to miejsce naprzeciw bramy wjazdowej do dworu. Kaplica została wzniesiona w XVIII wieku dla uczczenia konfederacji barskiej. Była remontowana w 1852 roku, o czym świadczy napis na niej: „Odnowiony przez prawnuka / Prospera barona Brunnowa / AD 1852 JUNIJ 25 DI”. Przez okna kaplicy była widoczna rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego, a na jej szczycie – rzeźba św. Jana Nepomucena. Po renowacji w 1975 roku rzeźby te już nie wróciły na miejsce. Wnętrze kaplicy to jedna łukowo sklepiona krypta.