Cassida pannonica – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny tarczykowatych. Zamieszkuje Eurazję, od Europy Zachodniej po zachodnią Syberię i Chiny. Żeruje na różnych astrowatych oraz iglicach z rodziny bodziszkowatych.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1844 roku przez Christiana W.L.E. Suffriana. Dawniej część badaczy uznawała go za formę bardzo podobnego tarczyka łopianowego.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 8 mm. Grzbietowa strona ciała ma tło zielone lub żółtawe, przeciętnie jaśniejsze i mocniej połyskujące niż u tarczyka łopianowego. Wzór na pokrywach jest brunatnoczerwony u żywych osobników, natomiast przechodzi w kolor brunatny lub czarniawy u martwych okazów wysuszonych; obejmuje on smugę wzdłuż szwu rozszerzającą się przy tarczce, a zwykle także parę drobnych plamek w pobliżu środka pokryw. Deseń jest zwykle mniej rozległy niż u tarczyka łopianowego. Brzegi przedplecza i pokryw są rozpłaszczone. Na bocznych brzegach pokryw brak jest wałeczkowatych nabrzmiałości. W widoku bocznym wyraźnie widać na pokrywach krótkie, sterczące, niezbyt gęste owłosienie o białym kolorze. Odnóża są prawie w całości jasne;