Wreszcie odwołuje się do współczucia Lelia dla króla Kastylii udręczonego miłością do księżniczki. Arlekin próbuje przekazać Fryderykowi, podsłuchane wyznanie Lelia. Ponieważ nadchodzi Księżniczka Fryderyk prosi Arlekina, by powtórzył je księżniczce. Na poręczenie obiecanej zapłaty Arlekin prosi o pierścień. Arlekin powtarza, ku przerażeniu Hortensji, że Lelio kocha kogoś i obawia się reakcji księżniczki. Kiedy rozgniewana wiadomością księżniczka chce go wtrącić do wieży, wyznaje jak został do tej usługi nakłoniony przez Fryderyka i na dowód prawdziwości swej relacji okazuje pierścień. Księżniczka odchodzi wzburzona. Fryderyk świadom klęski swych aspiracji, odgrywa się na Leliu, twierdząc, że wszelkie kroki, jakie przeciw niemu podjął, miały na celu dobro państwa. Lelio obiecuje wstawić się za nim mimo całego jego zaplątania. Hortensja obawia się o życie ukochanego, chciałaby z nim uciec. Przestrzega go, by nie wyjawiał księżniczce kim jest, by tym bardziej nie zapragnęła go usidlić.