Isabelo de los Reyes (ur. 7 lipca 1864 w Vigan, zm. 10 października 1938 w Manili) – filipiński polityk, dziennikarz, teolog, pisarz i działacz związkowy.

Urodził się w Vigan w dzisiejszej prowincji Ilocos Sur. Jego matką była poetka Leona Florentino. Związany z nacjonalistyczną prasą, stworzył El Ilocano, dwutygodnik uznawany za pierwszą ilokańską gazetę. Po wybuchu rewolucji filipińskiej deportowany został do Hiszpanii. Uznawany za ojca filipińskiego ruchu związkowego, zainicjował powstanie Unión Obrera Democrática Filipina, pierwszego związku zawodowego w historii archipelagu. W 1902 założył pismo La redención del obrero, współpracował z rozmaitymi periodykami hiszpańskojęzycznymi, w tym El Diario de Manila, La Oceanía española i El comercio. Wchodził w skład manilskiej rady miasta (1912–1919) oraz filipińskiego senatu (1922–1928). Wysoce krytyczny wobec Kościoła katolickiego, jako radny doprowadził do przyjęcia uchwał zmieniających nazwy szeregu ulic noszących imiona księży katolickich.