Ludomir Ślusarski (ur. 29 września 1931 w Konstantynowie ŁódzkimWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), tom IV: S-Ż, Warszawa 2002, s. 428., zm. 4 listopada 2020) – polski inżynier chemik, prof. dr hab.

Życiorys Po wojnie ukończył Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej, które ukończył w roku 1954 i w tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Technologii Kauczuków i Mas Plastycznych. W 1963 roku przedstawił pracę doktorską na temat syntezy kredy strącanej i jej modyfikacji kwasem stearynowym, której promotorem był prof. dr Stanisław Chrzczonowicz.

W 1986 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych, rozprawa dotyczyła struktury węzłów sieci w elastomerach. 11 maja 1990 roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych, a w 1995 roku stanowisko profesora zwyczajnego. Został zatrudniony na stanowisku profesora w Instytucie Włókiennictwa, w Instytucie Przemysłu Gumowego „Stomil”, oraz w Instytucie Technologii Polimerów i Barwników na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej.