W 1826 r. majątek ten przejęła rodzina Koburgów. Z czasem zakład się rozbudował i w drugiej połowie następnego wieku działająca tu walcownia blach, z siedmioma liniami walcowniczymi, należała do najnowocześniejszych na całych Górnych Węgrzech. Po I wojnie światowej zakład jednak nie był już w stanie konkurować z tańszymi wyrobami wielkich hut. Nastąpił okres stagnacji i redukcji załogi, zaś wzrastające bezrobocie – do radykalizacji nastrojów miejscowej ludności. W latach 1929–1933 zakład byłł całkowicie zatrzymanywg strony „100 rokov dizajnu. Slovensko 1918-2018” .
Po wybuchu słowackiego powstania narodowego w 1944 r. w zakładzie hutniczym wyrabiane były przez krótki okres broń dla powstańców i materiały wybuchowe. Po II wojnie światowej w 1948 r. znacjonalizowany zakład przejęła firma „Slovenské závody na smaltovaný a železný tovar” z siedzibą w Bratysławie.