Zachowany obraz ołtarzowy (310 × 208 cm) przedstawia mistyczną wizję św. Bernarda zwaną Lactatio Bernardi, która miała miejsce w kościele Saint Vorles w Châtillon-sur-Seine. Figura Marii z Dzieciątkiem ożyła i skropiła usta świętego mlekiem ze swojej piersi. Inspiracją malarza stał się fragment dziewiątego kazania św. Bernarda na temat biblijnej Pieśni nad Pieśniami, gdzie szczegółowo opisano cudowne zdarzenie. Miało ono symbolizować wlanie Łaski Bożej w duszę chrześcijanina. Przedstawiona scena rozgrywa się w nieokreślonej przestrzeni, poza konkretnym miejscem i czasem. Tworząc kompozycję malarz wykorzystał miedzioryt Gillesa Rousseleta według Antoona van Dycka Św. Antoni Padewski adorujący Matkę Boską z Dzieciątkiem. Świadczy o tym układ grupy Marii, Dzieciątka i Antoniego oraz motyw intymnej relacji między Dzieciątkiem i św. Antonim. Grupę postaci rozbudował Willmann o putta trzymające poszczególne narzędzia Męki Pańskiej oraz symbole odrzuconego przez świętego ziemskiego życia – rękawice i kości do gryA. Kozieł, Michael Willmann i jego malarska pracownia, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2013, s. 478..