Trzy miesiące później Rice-Oxley otrzymał nagrodę Ivor Novello dla najlepszego piosenkopisarza roku.
Jako członkowie fundacji „Make Poverty History”, Keane wystąpił z piosenkami „Somewhere Only We Know” i „Bedshaped” na koncercie Live 8, który odbył się w Londynie 2 lipca 2005 roku. Keane jest również patronem „War Child”, dla której we wrześniu 2005 roku nagrał własną interpretację piosenki Eltona Johna „Goodbye Yellow Brick Road” na płytę charytatywną: Help: a Day in the Life. Wcześniej zespół nagrał przeróbkę słynnego „The Sun Ain’t Gonna Shine Anymore” Walker Brothers, który dostępny był jedynie na stronie oficjalnej War ChildOficjalna strona WarChild, jako wersja do ściągnięcia. Później został on również wydany na singlu jako prezent dla członków mailing list Keane.
Tak jak w 1985 roku Band Aid, Band Aid 20 nagrał nową wersję piosenki „Do They Know It's Christmas?”. Zarówno Chaplin jak i Rice-Oxley udzielili się w niej wokalnie.
W czasie tego okresu zespół zyskał raczej średnie uznanie w USA, głównie z powodu ograniczonej trasy koncertowej, występując najczęściej jako support dla U2.