Artykuł ósmy zobowiązuje do stosowania języka urzędowego w opisach produktów (zarówno wytwarzanych na miejscu, jak i importowanych), ulotkach oraz reklamach. Co więcej, paragraf czwarty nakazuje posługiwanie się słowackim w kontaktach z państwową służbą zdrowia, pozostawiając jednak wyjątek dla przypadku, gdy mogłoby to narazić pacjenta na niebezpieczeństwo.
Artykuł dziewiąty określa słowackie ministerstwo kultury jako organ sprawujący kontrolę nad przestrzeganiem zapisów wdrażanej ustawy, a w razie wykrycia potrzeby składający wnioski o jej nowelizację.
Artykuł dziesiąty, ustalający kary grożące za łamanie ustawy, został uchylony.
Artykuł jedenasty dodatkowo wyjaśnia, że za nieprzestrzeganie wprowadzanego prawa mogą odpowiadać zarówno osoby publiczne, jak i prywatne; koszta wymaganych przez nie zmian zastanej sytuacji zostaną pokryte przez państwo; używanie obcojęzycznych słów dla zjawisk pozbawionych rdzennie słowackiego opisu nie może być penalizowane.
Artykuł dwunasty unieważnia uprzednie prawo dotyczące języka urzędowego.
Artykuł trzynasty określa czas wejścia w życie poszczególnych zapisów ustawy.