W 1899 roku na mistrzostwach Norwegii w lekkoatletyce zdobył srebrne medale w biegach na 100 m i 500 m. W 1901 roku został mistrzem kraju na dystansie 500 metrów, osiągając niemal cztery sekundy przewagi nad drugim zawodnikiem. W 1900 roku był członkiem reprezentacji Norwegii debiutującej na letnich igrzyskach olimpijskich. Zarówno w biegu na 200, jak i na 400 m, odpadł w pierwszej rundzie. W 1902 roku ponownie został mistrzem Norwegii w biegu na 500 m. W 1902 roku poprawił rekord Norwegii w biegu na 100 m, osiągając czas 11,1 s. Rekord został pobity przez innego zawodnika o 0,1 s osiem dni później.
W 1908 roku, mając 26 lat, został przewodniczącym Norweskiej Federacji Lekkoatletycznej i piastował to stanowisko trzy lata. W tym czasie zaczął uprawiać łyżwiarstwo figurowe. Dołączył do klubu łyżwiarskiego Kristiania, gdzie poznał swoją przyszłą żonę i partnerkę sportową, 18-letnią Alexię Schøien. Alexia i Yngvar zdobyli dwa tytuły mistrzowskie w kraju, jednak ich pierwszy występ na arenie międzynarodowej był nieudany. Zajęli piąte, ostatnie miejsce na mistrzostwach świata w 1909 roku w Sztokholmie. Na mistrzostwa świata powrócili jako pięciokrotni mistrzowie Norwegii w 1912 roku, zdobywając brązowy medal. W tym samym roku, krótko po mistrzostwach, wzięli ślub. Ich dobrze zapowiadającą się karierę przerwała I wojna światowa.