Ekologia i występowanie Owad ten zamieszkuje łąki, ugory, zarośla, miedze, przydroża, przytorza, ogrody i podobne siedliska. Zarówno osobniki dorosłe jak i larwy tego tarczyka są polifagicznymi fitofagami. Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się: marunę bezwonną i rumian polny z rodziny astrowatych, muchotrzew solniskowy i sporek polny z rodziny goździkowatych, pokrzywę zwyczajną z rodziny pokrzywowatych oraz komosę białą, komosę czerwonawą, łobodę oszczepowatą, łobodę solniskową, solanki, solirody i szpinak warzywny z rodziny szarłatowatych.
Jest to gatunek palearktyczny o szerokim rozsiedleniu, sięgający od Półwyspu Iberyjskiego i Afryki Północnej po północne Indie, Chiny i Koreę. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Grecji, europejskich części Turcji i Rosji. Występuje też na licznych wyspach Morza Śródziemnego (m.in.