Benedykt Władysław Serafin (ur. 8 kwietnia 1893 w Kwasowicach, zm. 2 grudnia 1978) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się w Kwasowicach, w ówczesnym powiecie powiecie wielickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Stanisława. W latach 1912-1914 był strzelcem i zastępcą drużynowego Drużyny Strzeleckiej w sąsiedniej wsi Skrzydlna oraz członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”. 1 sierpnia 1914 został wcielony do c. i k. Pułku Piechoty Nr 13. 1 października tego roku został przeniesiony do c. i k. Pułku Piechoty Nr 57 i przydzielony do szkoły oficerskiej w Příborze. 16 stycznia 1915 został skierowany na front. Dowodził drużyną w stopniu kaprala, a następnie sierżanta. 1 maja 1915 został skierowany na front włoski. Był komendantem plutonu w stopniu chorążego. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów rezerwy, a jego oddziałem macierzystym był nadal IR. 57. Od 16 lipca 1916 do 15 maja 1917 dowodził na froncie kompanią c. i k. Pułku Piechoty Nr 96. Został ranny. Od 16 maja 1917 przebywał w szpitalu, a po wyleczeniu został przydzielony do c. i k. Batalionu Zapasowego Pułku Piechoty Nr 57 na stanowisko komendanta kompanii.