1 sierpnia 1924 został przeniesiony do 68 Pułku Piechoty we Wrześni. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 166. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1925 został przesunięty ze stanowiska dowódcy II batalionu na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 81 Pułku Piechoty w Grodnie na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. W styczniu 1931 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodno z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. W sierpniu 1931, po przeniesieniu ppłk. Edmunda Efferta do Bydgoszczy, powierzono mu pełnienie obowiązków komendanta PKU Grodno. W grudniu 1932 został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Grodno. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Grodno, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. Służbę na tym stanowisku pełnił do września 1939, a następnie objął dowództwo zmobilizowanego przez siebie baonu wartowniczego nr 31.