Soroczyno (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Juńki.
Historia W czasach zaborów wieś i dobra w granicach Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym dwie wsie i zaścianek a następnie wieś, leśniczówka i smolarnia leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926), w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Mańkowicze (od 1927 gmina Hruzdowo)Dz.U. z 1927 r. nr 13, poz. 102.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:
zaścianek Soroczyno – 23 osoby, 13 było wyznania rzymskokatolickiego a 10 prawosławnego. Jednocześnie 7 mieszkańców zadeklarowało polską a 16 białoruską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne. wieś Soroczyno I – 24 osoby, 4 były wyznania rzymskokatolickiego a 20 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne. wieś Soroczyno II – 29 osób, 6 było wyznania rzymskokatolickiego a 23 prawosławnego. Jednocześnie 5 mieszkańców zadeklarowało polską a 24 białoruską przynależność narodową. Było tu 6 budynków mieszkalnych.