Głównym założeniem modelu jest współdziałanie w konkretnym przypadku wszelkich zainteresowanych instytucji, mogących zwalczać przemoc domową. Dzięki temu możliwa jest maksymalnie skuteczna interwencja względem ofiary, ale i sprawcy przemocy. W toku działania poszczególne organy i instytucje harmonijnie i interdyscyplinarnie współpracują ze sobą. Każdy z podmiotów w pełni i korzysta ze swoich prerogatyw. W efekcie ofiara jest od razu skutecznie chroniona przed dalszą przemocą, a na sprawcę nakładane są adekwatne sankcje. Blokuje się wywieranie dalszych aktów przemocy i pociąga do odpowiedzialności karnej sprawcę. W DAIP przemoc domowa jest konsekwentnie nazywana przestępstwem lub czynem kryminalnym, a nie np. zdarzeniem lub problemem. Taka perspektywa radykalnie zwiększa skuteczność działania poszczególnych instytucji. Celem nadrzędnym jest ochrona ofiary i jej uwolnienie od sprawcy przemocy. Drugim celem jest prawne ukaranie agresora, jak również zaoferowanie mu sesji terapeutycznych (antyprzemocowych) trwających 26 tygodni. Sąd nakazuje sprawcy, w trakcie postępowania karnego, udział w treningu antyprzemocowym. Według badań 68% sprawców przemocy po takiej terapii w ciągu następnych ośmiu lat nie powtórzyło przestępstwa.