W latach 1997–2006 był dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi.
Obecnie zajmuje się pracą naukową, jest współtwórcą programu muzeologii na WNH UKSW w Warszawie, aktywnie uczestniczy jako konsultant w pracach nad rozwojem kierunku i specjalizacji muzeologicznej na kierunku kulturoznawstwo. Przygotowuje także rozprawę habilitacyjną poświęconą znaczeniu działalności muzealnej i jej społecznemu rozumieniu, pod tytułem Semantyka muzeów.
Działalność opozycyjna w PRL W 1980 roku był współzałożycielem związku i przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Muzeum Historii Miasta Łodzi oraz współzałożycielem Rady Kultury.
W ogólnopolskim strajku oświaty, służby zdrowia i kultury w Gdańsku przewodniczył rozmowom z komisją rządowa przy podstoliku kultury.
14 grudnia 1981 roku kierował strajkiem w Muzeum Historii Miasta Łodzi. Strajk został spacyfikowany przez ZOMO; Mirosław Borusiewicz zdołał się ukryć.
Od początku stanu wojennego kolportował książki i czasopisma niezależne które przywoził z Warszawy oraz otrzymywał od Mieczysława Kucnera, Pawła Lipskiego, Iwony Książek, Andrzeja Terleckiego, Ryszarda Kostrzewy, Mieczysława Góry, Jerzego Pinińskiego i Marcina Oko.