Treść
Książę, w celu rozstrzygnięcia zakładu która płeć pierwsza okazała się niestałą w miłości, umieszcza w zamku pośrodku lasu na wychowanie trzy pary dzieci, zakazując jakiejkolwiek komunikacji między nimi. W chwili, gdy podnosi się kurtyna, na scenie pojawiają się trzej młodzieńcy i trzy młode dziewczyny. Jako pierwsza zjawia się Egla. Widzi odbijającą się w strumieniu swoją twarz, podziwia ją i dochodzi do wniosku, że chętnie spędziłaby życie na kontemplowaniu samej siebie. Jako kolejny zjawia się Azor: jest zaskoczony jej widokiem, potem oczarowany. Zbliża się do niej i oboje podziwiają się, dotykają, chwalą swą urodę. Azor całuje rękę Egli i dziewczyna czuje się z tego powodu bardzo szczęśliwa. Mówią sobie, że są stworzeni dla siebie nawzajem i przeznaczeni do wspólnego życia: są u szczytu radości. Tyle, że czasami muszą się rozstać, aby mieć więcej przyjemności z ponownego spotkania. Protestują przeciwko temu oddzieleniu. Aby uczynić je bardziej znośnym, każdemu zostaje dany, zgodnie z życzeniem, portret, ale tylko jeden. Azor wybiera portret Egli. Ona jednak prosi oń również, a ponieważ nie może mieć dwóch, dostaje lustro.