O doświadczeniu tego rodzaju opowiada Herodot w II księdze swoich Dziejów. Pewien władca egipski postanowił zbadać, który język na świecie jest najstarszy. W tym celu zamknął w domu pośród lasu dwoje dzieci, do których miano się nie odzywać i nasłuchiwać, jakie pierwsze słowo padnie z ich ust. Okazało się, że było to słowo becos, co w języku frygijskim oznacza „chleb”. W ten sposób udowodniono, konkluduje historyk, że frygijski jest pierwotnym językiem ludzkości. Nie wiadomo czy Marivaux znał tę historię. W każdym razie do tego samego środka uciekają się jego zakładający się. Ostatecznie, jak to bywa u Marivaux, okazuje się, że obie płcie były równocześnie jednakowo niestałe.
W Dyspucie jest mnóstwo czarujących pomysłów i słów, ale wszystko to jest nieskończenie delikatne i aż nazbyt szczegółowe. Jest to sztuka przypominająca subtelnością saską porcelanę.
Przypisy . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Pierre’a de Marivaux