Stanisław Nawrot (ur. 7 listopada 1885 w Siewierzu, zm. 20 lutego 1970 w Warszawie) – polski dyrygent i kompozytor.

Życiorys Urodził się w rodzinie Hipolita, dekarza, i Zofii z Lenarcików. Od 1902 pobierał lekcje gry na organach w szkole muzycznej przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym. Od 1906 studiował kompozycję muzyczną w Warszawskim Instytucie Muzycznym pod kierunkiem Zygmunta Noskowskiego i Romana Statkowskiego. W czerwcu 1910 dyrygował orkiestrą teatralną kabaretu Maska, który występował w Dolinie Szwajcarskiej. Od września 1911 był kierownikiem muzycznym Teatru Popularnego, od 1912 do 1914 dyrygował w warszawskim Teatrze Miniatury. W 1913 obronił dyplom ukończenia szkoły. W październiku 1914 został ewakuowany do Kostromy w Rosji, gdzie pracował w chórami, uczył dzieci śpiewu i organizował przedstawienia. Po wybuchu rewolucji październikowej został sekretarzem komitetu zajmującego się uciekinierami. W sierpniu 1918 powrócił do Warszawy i początkowo dyrygował w teatrach objazdowych, na początku 1919 był kierownikiem Teatru Muzycznego Sfinks. Od grudnia 1919 był dyrygentem w Teatrze Nowości, od czerwca do sierpnia 1926 dyrygował w teatrze operetkowym Wodewil, a następnie do grudnia w Teatrze Kazimiery Niewiarowskiej.