Dbał o restauracje zabytkowych kościołów w Mediolanie, jak i budowę nowych na obrzeżach rozrastającego się miasta. Przeprowadził reformę programu seminariów niższych, dostosowując go do programów szkół publicznych. Przeprowadził również reformę programu i formacji w seminarium wyższym. Hojnie wspierał dzieła charytatywne. Będąc liberalnym hierarchą był krytykowany przez katolickie środowiska konserwatywne (m.in. L'Osservatore Cattolico).

Na łożu śmierci odwiedził go król Włoch Humbert I. Zmarł 23 października 1893. Został pochowany na niewielkim cmentarzu w Groppello d'Adda, gdzie znajdowała się letnia rezydencja arcybiskupa, ponieważ rząd, powołując się na względy epidemiologiczne, zabronił jego pochówku w mediolańskiej katedrze. Trumna z jego zwłokami spoczęła w katedrze 14 listopada 1912.

Bibliografia

Kategoria:Arcybiskupi Mediolanu Kategoria:Włoscy senatorowie Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego I Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Turyńskiego Kategoria:Urodzeni w 1808 Kategoria:Zmarli w 1893