Józef Ignacy Wiśniewski (ur. 21 maja 1891 w Tarnowie, zm. 23 lipca 1937 w Częstochowie) – inspektor Straży Granicznej, działacz niepodległościowy, major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w Tarnowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Feliksa i Marii z Głowackich.
Od 1908 był czynnym członkiem Związku Walki Czynnej, a następnie Związku Strzeleckiego. W 1913 ukończył letni kurs instruktorski w Stróży. Od sierpnia 1914 walczył w szeregach 1 Pułku Piechoty, a następnie 5 Pułku Piechoty. 5 marca 1915 został mianowany podporucznikiem. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej i skierowany na front włoski. Tam wziął czynny udział w akcji antyaustriackiej, prowadzonej przez byłych legionistów wśród austriackich żołnierzy Słowian. Zagrożony aresztowaniem i postawieniem przed sądem polowym zdezerterował, wrócił do kraju i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.