Potężnym ciosem dla miejscowej społeczności było odejście proboszcza, ks. Krakiewicza, do Kościoła rzymskokatolickiego w 1923 r. Wraz z nim odeszła od mariawityzmu znaczna część parafian. Na jego miejsce ustanowiono proboszczem parafii mariawickiej o. Franciszka Marię Alojzego Gromulskiego.
Po wprowadzeniu w mariawityzmie kapłaństwa niewiast, proboszczem parafii była siostra kapłanka Maria Eliza Patora, a wikariuszką parafii mazewskiej została siostra kapłanka Aniela Maria Teonilla Kołudzka, która mieszkała przy kaplicy w Zieleniewie.
W wyniku rozłamu w mariawityzmie w (1935 r.), znaczna część wiernych okolicznych parafii mariawickich opowiedziała się po stronie arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego. W parafii grabowskiej mariawici felicjanowscy urządzili kaplicę domową w domu państwa Włoszkiewiczów w Jastrzębi. W Kajewie, gdzie stanowili większość, przez rok spotykali się na modlitwę w miejscowym kościele mariawickim, następnie byli zmuszeni opuścić świątynię i przenieść się do kaplicy domowej. Dla wiernych parafii mazewskiej i sobótkowskiej odrębna kaplica mariawicka znajdowała się w Zieleniewie, w domu rodziny Waliszewskich, następnie przeniesiono ją do domu rodziny Wojterów. Pierwszym proboszczem parafii w Zieleniewie była siostra kapłanka Aniela Maria Teonilla Kołudzka.