3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 247. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przeniesiony do 71 Pułku Piechoty w Ostrowi Łomżyńskiej na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta kadry batalionu zapasowego. W 1924 został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 66. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1925 dowodził II batalionem. Później został przeniesiony do 1 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko dowódcy I batalionu. W marcu 1930 został przeniesiony do 84 Pułku Piechoty w Pińsku na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Powiat na stanowisko komendanta. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Lwów Powiat, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.
Zmarł 18 lipca 1939 we Lwowie. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa.
Był żonaty, adoptował Antoniego Bieniaka (ur.