Pułk Speidela był częścią 27 Dywizji i walczył wyłącznie na froncie zachodnim. Pod koniec listopada 1914 roku młodszy o dwa lata brat Wilhelma Hans Speidel wstąpił do 123 Pułku Grenadierów i rok później awansował do stopnia porucznika i pozostał w pułku do końca wojny. 22 marca 1918 Wilhelm Speidel objął dowództwo batalionu szturmowego 27 Dywizji w trakcie niemieckiej ofensywy wiosennej. W czasie wojny Speidel został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Wojskowej Wirtembergii, Krzyżem Żelaznym II i I Klasy oraz Czarną Odznaką za RanyRangliste des Deutschen Reichsheeres, Hrsg.: Reichswehrministerium, Mittler & Sohn Verlag, Berlin 1925, s. 166..
Po zawieszeniu broni w Compiègne i zakończeniu wojny został przeniesiony jako adiutant do komendy okręgu Reutlingen, a następnie do komendy okręgu Gmünd. Od 19 lipca 1919 Speidel pełnił funkcję adiutanta 2 batalionu 26 Pułku Strzelców Reichswehry, a od 1 października do 14 grudnia 1920 był oficerem kompanii w 25 Pułku Strzelców Reichswehry. 1 stycznia 1921 roku został przeniesiony do 13 Pułku Piechoty