José Apolonio Burgos (ur. 9 lutego 1837 w Vigan, zm. 17 lutego 1872 w Manilii) – filipiński duchowny katolicki i pisarz.
Życiorys Syn hiszpańskiego wojskowego i Filipinki. Urodził się w Vigan w dzisiejszej prowincji Ilocos Sur, tam też odebrał podstawy edukacji. Wcześnie poczuł powołanie kapłańskie, karierę duchownego wybrał mimo sprzeciwu rodziców. Kształcił się w Colegio de San Juan de Letrán, następnie podjął studia na manilskim Universidad de Santo Tomás. Doktoryzował się z teologii (1868), trzy lata później również z prawa kanonicznego. Wyróżniał się znaczną inteligencją, uznawany był za jednego z najlepiej wykształconych kapłanów filipińskich. Piastował kolejno kilka funkcji kościelnych w Manili, był też mistrzem ceremonii macierzystego uniwersytetu.
Pozostawił po sobie szereg publikacji książkowych, nade wszystko skupionych na prozie, w tym Mare magnum (1851), Estado de Filipinas a la llegada de los españoles, Ñol Tasio y Tía Nila (1866), Estudios sobre la vida del filipino (1869), Ciencias y costumbres de los filipinos (1868). Znany z ostrej krytyki zarówno hiszpańskiej administracji, jak i ówczesnej organizacji kościelnej na archipelagu. Domagał się zwiększenia udziału rodzimego, filipińskiego kleru w życiu miejscowego kościoła.